Βοηθήστε! Βοηθήστε Γιατί Χανόμαστε…

Παντού φωτίες, καταστροφές, πλυμμήρες, μουσώνες, κύμα καύσωνα, σεισμοί, τυφώνες…

Από την πιο κοντινή μας χώρα στην πιό μακρινή. Ακούμε μέρα παρά μέρα στις ειδήσεις και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένα κύμα από κακά συμβάντα και εμείς μένουμε έκπληκτοι, άφωνοι…

Γιατί ο άνθρωπος που είναι δανεικός, προσωπιρινός – περαστικός αν θες – στην γη – γιατί να την καταστρέφει; Με ποιό δικαιώμα; Γιατί να φέρνει αποτέλεσμα εκατοντάδες θανάτοι χλωρήδας και πανίδας; Γιατί να φέρνει τον θάνατο συνανθρώπων μας;

Βιώνουμε ένα επίπεδο ηλιακής φωτοβολίας x10 C.M.E. Το υψηλότεερο που έχει καταγραφεί ποτέ. Και εμείς τι κάνουμε; Ή μάλλον, τι μπορούμε να κάνουμε;

-Όταν οι κυβερνήσεις και αν οχι όλοι – οι πλείστοι – κινούνται και σκέφτονται με γνώμονα το χρήμα, τί μέλλον μπορεί να έχει αυτός ο τόπος;

-Όταν εκατοντάδες δασικές εκτάσεις καίγονται, μειώνοντας το οξυγόνο, σε δραματικά μεγάλο ποσοστό, τί μέλλον μπορεί να έχει αυτός ο τόπος;

Αλλά περισσότερο απ’ όλα, μας προβληματίζει το γεγονός, θα υπάρξει άραγα ποτέ ένα τέλος σε όλα αυτά; Και αν πρέπει να υπάρξει ένα τέλος, πώς θα έρθει αυτό;

-Γιατί όλοι μένουμε άφωνοι μπροστά στην καταστροφή του πλανήτη, αλλά τι πράττουμε για να το αλλάξουμε όλο αυτό; Ή μπορούμε εν τέλη να το αλλάξουμε;

-Εγώ, λέω πως ναι. Γιατί ο άνθρωπος αν θέλει, μπορεί. Αν θέλει, τα καταφέρνει. Μπορεί να κάνει την αλλαγή, μόνο όταν θέλει να την δει να έρχεται. Με ένα μέλλον χωρίς πόνο, χωρίς καταστροφές. Μ’ ένα κόσμο που το χρήμα και η εξουσία ΔΕΝ θα είναι πρωταγονιστές, που το σπίτι μας που δεν είναι άλλο από την γη που ζούμε και αναπνέουμε τώρα – για πόσο ακόμα αναρωτιέμαι – θα παίρνει αγάπη και φροντίδα από τον άνθρωπο και όχι πόνο και θάνατο. . .

Φρόντισε το δάσος, είναι το οξυγόνο μας.

Φρόντισε τα ζώα, είναι οι φίλοι μας.

Φρόντισε την θάλασσα και τους ωκεανούς, είναι η ηρεμίας μας. [ Το ήξερες; Πρόσφατη έρευνα σε παραθαλάσσιες περιοχές της Νέας Ζηλανδίας έδειξε ότι όσοι ζουν δίπλα στη θάλασσα παρουσιάζουν ιδιαίτερα καλή ψυχική υγεία και χαμηλούς δείκτες άγχους μιας και η θέα του νερού και ο ήχος των κυμάτων φαίνεται πως επηρεάζουν τον οργανισμό, οδηγώντας τον σε μία κατάσταση ηρεμίας η οποία έχει ευεργετική δράση στο σώμα και τον νου. Επιπλέον, η εύκολη πρόσβαση σε θάλασσα ευνοεί το τακτικό κολύμπι και όταν κολυμπάτε, το αίμα κυκλοφορεί καλύτερα σε όλο σας το σώμα και, κυρίως, στο επάνω μέρος γύρω απ’ την καρδιά. Έτσι, ο εγκέφαλος οξυγονώνεται καλύτερα και το σώμα σας αποκτά εγρήγορση, ενεργητικότητα και ευεξία.]

Βοηθήστε! Βοηθήστε γιατί χανόμαστε…

Εσύ Τί Βλέπεις;

Έτσι είναι η ζωή. Σε κάθε ματιά και διαφορετική. Όπως εδώ. Κάποιος θα αντικρίσει, ένα μάτι, ένα λουλούδι, ένα αφηρημένο σχέδιο τέχνης, το φεγγάρι που έκρυψε τον ήλιο, τα χρώματα και άλλα τόσα… αλλά βασικά, βλέπεις; Μην προσπαθείς πότε να δεις με τον τρόπο που βλέπει, ο δίπλα σου, τις καταστάσεις. Δεν είσαι αυτός. Είσαι ο εαυτός σου.. 

2019 έ έ έρχεται…

Ναι λοιπόν. Έρχεται όπου να ‘σαι το 2019. Νέο έτος, νέες εμπειρίες, νέες περιπέτειες, νέες αναμνήσεις, νέο ξεκίνημα, νέοι στόχοι…

Ω ναι. Νέοι στόχοι. Είναι κάθε Δεκέμβρη, λίγο πριν μπει ο νέος χρόνος, που ο καθένας από εμάς, κάνει τον δικό του απολογισμό της χρονιάς, τι πέρασε, τι έζησε, τι έκανε πραγματικότητα και τι όχι. Τι ήθελε να ζήσει και τι επιθυμούσε. Και είναι που κάθε Δεκέμβρη, πάλι, λίγο πριν αποχαιρετήσουμε τον χρόνο αυτό και καλωσορίσουμε τον νέο, που θέτουμε νέους στόχους για τον νέο χρόνο. Γιατί έτσι οφείλουμε να κάνουμε. Το χρωστάμε στον εαυτό μας.

-Χρωστάμε στον εαυτό μας, κάθε νέα χρονιά, να είμαστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας…

-Χρωστάμε στον εαυτό μας, να θέτουμε νέους στόχους, για να τους εκπληρώνουμε και να γεμίζουμε την ψυχή μας, με την χαρά ότι τα καταφέραμε. Και μην σκύψεις το κεφάλι, αν κάτι δεν το έκανες πραγματικότητα, ακόμη, γιατί, με απόλυτη σιγουριά σου λέω, πως θα το κάνεις πραγματικότητα, τον νέο χρόνο. Φτάνει μόνο ένα πράγμα. Πίστη και επιμονή πως θα τα καταφέρεις.

“Τα όνειρα είναι για τους δυνατούς, γιατί μόνο ο δυνατός συνεχίζει, ακάθεκτος, στο όμορφο άγνωστο που μας επιφυλάσσει η ζωή… και εσύ θέλεις να είσαι δυνατός για να ζεις και όχι απλά για να επιβιώνεις…”

Blog at WordPress.com.

Up ↑